بهترین سن برای ارتودنسی معمولاً در دوران کودکی و اوایل نوجوانی است؛ زمانی که دندانهای دائمی در حال رویش هستند و فک هنوز در حال رشد است. بسیاری از متخصصان، بازهی حدود ۷ تا ۱۴ سالگی را زمان بسیار مهمی برای بررسی و شروع درمان میدانند. در این سنها، هم تشخیص ناهنجاریها راحتتر است و هم برخی مشکلات فکی و دندانی با سهولت بیشتری اصلاح میشوند.
نکته مهم این است که ۷ سالگی لزوماً زمان شروع درمان نیست، بلکه زمان مناسب برای اولین معاینه ارتودنسی است. در این سن، متخصص میتواند مشکلاتی مثل نامرتبیهای اولیه، کراسبایت، کمبود فضا، یا اختلالات رشد فک را زود تشخیص دهد. اگر درمان زودهنگام لازم باشد، میتواند از پیچیدهتر شدن مشکل در آینده جلوگیری کند. در بسیاری از موارد، همین ارزیابی زودرس باعث میشود درمان نهایی کوتاهتر و مؤثرتر باشد.
با این حال، ارتودنسی فقط برای کودکان نیست. نوجوانان و حتی بزرگسالان هم میتوانند ارتودنسی انجام دهند. تفاوت اینجاست که در سنین پایینتر، چون رشد فک هنوز کامل نشده، اصلاح برخی مشکلات سادهتر است؛ اما در بزرگسالی هم با روشهای جدید مانند براکتهای نامرئی یا الاینرهای شفاف میتوان به نتایج بسیار خوبی رسید. بنابراین بهترین زمان، «هرچه زودتر برای معاینه» است، نه اینکه صبر کنیم تا مشکل شدیدتر شود.
