بارداری دوران حساسی است و تصمیمگیری در مورد ایمپلنت در این دوره نیازمند بررسی دقیق است.
به طور کلی، توصیه میشود که اقدامات دندانپزشکی تهاجمی مانند کاشت ایمپلنت اویدنس، تا بعد از اتمام دوران بارداری به تعویق بیفتد. دلایل اصلی این توصیه عبارتند از:
تغییرات هورمونی: در دوران بارداری، تغییرات هورمونی میتواند بر لثهها تأثیر بگذارد و آنها را مستعد تورم و خونریزی کند. این شرایط ممکن است روند بهبودی پس از کاشت ایمپلنت را تحت تاثیر قرار دهد.
داروها: در صورت نیاز به استفاده از داروهای مسکن یا آنتیبیوتیک پس از ایمپلنت، باید ملاحظات بارداری در مورد انتخاب دارو و دوز مصرفی در نظر گرفته شود که این خود میتواند محدودیتهایی ایجاد کند.
نیاز به تصویربرداری: در برخی موارد، ممکن است نیاز به استفاده از اشعه ایکس برای بررسی وضعیت استخوان فک باشد. در حالی که دندانپزشکان از محافظهای سربی برای جنین استفاده میکنند، اما در صورت امکان، بهتر است این نوع تصویربرداریها در دوران بارداری به حداقل برسند.
راحتی بیمار: دراز کشیدن طولانی مدت روی یونیت دندانپزشکی ممکن است برای برخی از بانوان باردار ناراحتکننده باشد.
چه زمانی میتوان اقدام کرد؟
اگر نیاز به ایمپلنت فوری است و نمیتوان آن را به تعویق انداخت، بهترین کار مشورت با دندانپزشک متخصص ایمپلنت اویدنس و همچنین پزشک متخصص زنان و زایمان است. آنها با بررسی شرایط شما، بهترین زمانبندی و روش انجام کار را مشخص خواهند کرد.
به طور خلاصه، در اکثر موارد، بهتر است کاشت ایمپلنت تا پایان دوران بارداری به تعویق افتد. اما همیشه بهترین راه، مشورت با متخصصین مربوطه است.
